Enige tijd geleden heb ik foto’s gemaakt van Dennis van Hoek. Dennis is één van Nederlands beste ijsklimmers. Vooral bij het speedklimmen doet hij het goed met een tweede plaats bij het internationale Icefight in Rabenstein.
Enige tijd geleden heb ik foto’s gemaakt van Dennis van Hoek. Dennis is één van Nederlands beste ijsklimmers. Vooral bij het speedklimmen doet hij het goed met een tweede plaats bij het internationale Icefight in Rabenstein.
We hadden afgesproken bij de loods van Jordi in de haven van Scheveningen. Het is een prachtige locatie, waar veel kan. Gigantisch groot en helaas erg donker.
Dit wist ik en was er op voorbereid. Ik had een aantal ideeen in mijn hoofd die ik wilde uitproberen. Tevens had ik Marnix meegenomen als assistent. Ik had de week daarop een shoot waar ik een assistent bij wilde hebben, en zo kon ik hem meteen inwerken. Na vroeger zelf geassisteerd te hebben bij Patricia Steur en Paul de Graaff kon ik nu zelf iemand aan het werk zettten. Tot nu toe heb ik altijd alles zelf gedaan. Foto maken, belichting checken, opstaan, naar een flitser lopen, iets aanpassen, weer terug naar de camera.. Dit neemt allemaal tijd in beslag. Nu kon ik bijvoorbeeld blijven liggen en terwijl Marnix een snoot verplaatste of een flitser harder zette kon ik met Dennis contact houden en het beeld blijven bekijken. Het werkt sneller en daar wordt iedereen blij van.
Lees verder voor een gallery van de foto’s. Daaronder een gedetailleerde uitleg van de shoot met wat behind the scenes foto’s:
De eerste foto die ik wilde maken was een soort outline van Dennis en zijn ijsbijlen. Eerst heb ik een flitser recht achter hem geplaatst. Het resultaat was okay, en het kon beter:
Dus door schuin achter hem, links en rechts een flitser te zetten kreeg ik dit resultaat:
Daarna was het tijd voor voor een “normaler’ portret. Ik heb de twee flitsers op de achtergrond laten staan en mijn nieuwe opvouwbare softbox erbij gepakt, en deze camera links neergezet. Marnix heeft hem hoog gehouden en uiteindelijk net in beeld gehouden voor de juiste belichting. Met Photoshop heb ik hem later verwijderd. Omdat ik maar drie Pocketwizards heb was ik nu gedwongen om de flitser in de softbox als optische slave in te stellen:
Voor de variatie en om het nog wat spannender te maken, wilde ik weergeven dat ijsklimmen koud is en de klimmer zelf warm. Dus heb ik een kleine opblaas softbox op de flitser linksachter gezet en deze op de muur gericht. Op de flitser rechtsachter zat al een snoot, en deze heb ik verder laten zitten. Op het hoofdlicht in de softbox heb ik 1 of 1,5 CTO filter gezet om het licht op te warmen. De witbalans van de camera heb ik op gloeilamp gezet. Hierdoor wordt de warmte van de CTO filters terug gebracht naar meer neutraal. Bijkomend gevolg is dat de achtergrond flitsers ook koeler worden gemaakt en dus blauw lijken.
Met opstelling erbij:
Om de alomvattende kou nog beter weer te geven heb ik de “regels” gebroken en Dennis van onder uitgelicht. Flitser rechtsachter op de muur maximaal gezoomd. Recht van onder een flitser met opblaas softboxje voor de helft afgedekt met een stuk karton zodat er geen licht richting de camera zou komen. Hoofdlicht weer de softbox met CTO filters. Nu kwam de “kou” overal doorheen…
Het waren twee erg leuke uurtjes. En vooral ook erg koude uurtjes… Toen we buiten kwamen bleek de zon hard te schijnen. Het was in de loods stukken kouder dan daarbuiten. Het was de eerste shoot waar ik de softboxen bij gebruikte. Ik heb ze tweedehands overgenomen van Belgische kinder fotograaf Tom Museeuw. Tom ben ik gaan volgen op Twitter via Bert Stephani. Hij meldde daar dat hij 3 opvouwbare softboxen te koop had geschikt voor speedlights, precies op het moment dat ik had besloten daar actief naar op zoek te gaan. Binnen no time was de koop gesloten en al snel had ik alles netjes binnen.Tot nu toe had ik altijd parapluutjes gebruikt (en zal ik in de toekomst nog zeker blijven doen) en met deze softboxen is het licht iets beter te richten (directional..)
Het was erg fijn om Marnix erbij te hebben. Dat geeft je toch meer de tijd om met creatieve zaken bezig te zijn. En hij kon mooi wat BTS foto’s maken, zodat ik dit verhaal wat beter kan illustreren.
We hadden afgesproken bij de loods van Jordi in de haven van Scheveningen. Het is een prachtige locatie, waar veel kan. Gigantisch groot en helaas erg donker.
Dit wist ik en was er op voorbereid. Ik had een aantal ideeen in mijn hoofd die ik wilde uitproberen. Tevens had ik Marnix meegenomen als assistent. Ik had de week daarop een shoot waar ik een assistent bij wilde hebben, en zo kon ik hem meteen inwerken. Na vroeger zelf geassisteerd te hebben bij Patricia Steur en Paul de Graaff kon ik nu zelf iemand aan het werk zettten. Tot nu toe heb ik altijd alles zelf gedaan. Foto maken, belichting checken, opstaan, naar een flitser lopen, iets aanpassen, weer terug naar de camera.. Dit neemt allemaal tijd in beslag. Nu kon ik bijvoorbeeld blijven liggen en terwijl Marnix een snoot verplaatste of een flitser harder zette kon ik met Dennis contact houden en het beeld blijven bekijken. Het werkt sneller en daar wordt iedereen blij van.
Lees verder voor een gallery van de foto’s. Daaronder een gedetailleerde uitleg van de shoot met wat behind the scenes foto’s:
De eerste foto die ik wilde maken was een soort outline van Dennis en zijn ijsbijlen. Eerst heb ik een flitser recht achter hem geplaatst. Het resultaat was okay, en het kon beter:
Dus door schuin achter hem, links en rechts een flitser te zetten kreeg ik dit resultaat:
Daarna was het tijd voor voor een “normaler’ portret. Ik heb de twee flitsers op de achtergrond laten staan en mijn nieuwe opvouwbare softbox erbij gepakt, en deze camera links neergezet. Marnix heeft hem hoog gehouden en uiteindelijk net in beeld gehouden voor de juiste belichting. Met Photoshop heb ik hem later verwijderd. Omdat ik maar drie Pocketwizards heb was ik nu gedwongen om de flitser in de softbox als optische slave in te stellen:
Voor de variatie en om het nog wat spannender te maken, wilde ik weergeven dat ijsklimmen koud is en de klimmer zelf warm. Dus heb ik een kleine opblaas softbox op de flitser linksachter gezet en deze op de muur gericht. Op de flitser rechtsachter zat al een snoot, en deze heb ik verder laten zitten. Op het hoofdlicht in de softbox heb ik 1 of 1,5 CTO filter gezet om het licht op te warmen. De witbalans van de camera heb ik op gloeilamp gezet. Hierdoor wordt de warmte van de CTO filters terug gebracht naar meer neutraal. Bijkomend gevolg is dat de achtergrond flitsers ook koeler worden gemaakt en dus blauw lijken.
Kijkje achter de schermen
Om de alomvattende kou nog beter weer te geven heb ik de “regels” gebroken en Dennis van onder uitgelicht. Flitser rechtsachter op de muur maximaal gezoomd. Recht van onder een flitser met opblaas softboxje voor de helft afgedekt met een stuk karton zodat er geen licht richting de camera zou komen. Hoofdlicht weer de softbox met CTO filters. Nu kwam de “kou” overal doorheen…
Kijkje achter de schermen
Het waren twee erg leuke uurtjes. En vooral ook erg koude uurtjes… Toen we buiten kwamen bleek de zon hard te schijnen. Het was in de loods stukken kouder dan daarbuiten. Het was de eerste shoot waar ik de softboxen bij gebruikte. Ik heb ze tweedehands overgenomen van Belgische kinder fotograaf Tom Museeuw. Tom ben ik gaan volgen op Twitter via Bert Stephani. Hij meldde daar dat hij 3 opvouwbare softboxen te koop had geschikt voor speedlights, precies op het moment dat ik had besloten daar actief naar op zoek te gaan. Binnen no time was de koop gesloten en al snel had ik alles netjes binnen.Tot nu toe heb ik altijd parapluutjes gebruikt (en zal ik in de toekomst nog zeker blijven doen) en met deze softboxen is het licht iets beter te richten (directional..)
Het was erg fijn om Marnix erbij te hebben. Dat geeft je toch meer de tijd om met creatieve zaken bezig te zijn. En hij kon mooi wat BTS foto’s maken, zodat ik dit verhaal wat beter kan illustreren.
